1 · 会计师目犍连来访
mn107:1.1
Evaṁ me sutaṁ—
如是我闻。
mn107:1.3
Atha kho gaṇakamoggallāno brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.
2 · 是否有循序渐进的训练
mn107:2.1
“Seyyathāpi, bho gotama, imassa migāramātupāsādassa dissati anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā yadidaṁ—
“乔达摩尊者,譬如这座鹿母讲堂,可以看见次第的训练、次第的作为、次第的实践,即:
mn107:2.2
yāva pacchimasopānakaḷevarā;
直到阶梯的最后一级。
mn107:2.3
imesampi hi, bho gotama, brāhmaṇānaṁ dissati anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā yadidaṁ—
乔达摩尊者,在这些婆罗门中,也能看见次第的训练、次第的作为、次第的实践,即:
mn107:2.4
ajjhene;
在诵习上。
mn107:2.5
imesampi hi, bho gotama, issāsānaṁ dissati anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā yadidaṁ—
乔达摩尊者,在这些弓箭手中,也能看见次第的训练、次第的作为、次第的实践,即:
mn107:2.6
issatthe.
在弓术上。
mn107:2.7
Amhākampi hi, bho gotama, gaṇakānaṁ gaṇanājīvānaṁ dissati anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā yadidaṁ—
乔达摩尊者,在我们这些靠计算谋生的会计师中,也能看见次第的训练、次第的作为、次第的实践,即:
mn107:2.8
saṅkhāne.
在计算上。
mn107:2.9
Mayañhi, bho gotama, antevāsiṁ labhitvā paṭhamaṁ evaṁ gaṇāpema:
乔达摩尊者,我们收了学生,首先让他这样计算:
mn107:2.10
‘ekaṁ ekakaṁ, dve dukā, tīṇi tikā, cattāri catukkā, pañca pañcakā, cha chakkā, satta sattakā, aṭṭha aṭṭhakā, nava navakā, dasa dasakā’ti;
‘一个一、两个二、三个三、四个四、五个五、六个六、七个七、八个八、九个九、十个十。’
mn107:2.11
satampi mayaṁ, bho gotama, gaṇāpema, bhiyyopi gaṇāpema.
乔达摩尊者,我们也让他算到一百,算得更多。
mn107:2.12
Sakkā nu kho, bho gotama, imasmimpi dhammavinaye evameva anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā paññapetun”ti?
乔达摩尊者,在这法与律中,是否也能同样说明次第的训练、次第的作为、次第的实践?”
3 · 先从戒行开始
mn107:3.1
“Sakkā, brāhmaṇa, imasmimpi dhammavinaye anupubbasikkhā anupubbakiriyā anupubbapaṭipadā paññapetuṁ.
“婆罗门,在这法与律中,也能说明次第的训练、次第的作为、次第的实践。
mn107:3.2
Seyyathāpi, brāhmaṇa, dakkho assadammako bhaddaṁ assājānīyaṁ labhitvā paṭhameneva mukhādhāne kāraṇaṁ kāreti, atha uttariṁ kāraṇaṁ kāreti;
婆罗门,譬如熟练的驯马师得到一匹良种骏马,首先训练它适应马衔,然后再进一步训练它。
mn107:3.3
evameva kho, brāhmaṇa, tathāgato purisadammaṁ labhitvā paṭhamaṁ evaṁ vineti:
同样,婆罗门,如来得到可调御的人,首先这样教导:
mn107:3.4
‘ehi tvaṁ, bhikkhu, sīlavā hohi, pātimokkhasaṁvarasaṁvuto viharāhi ācāragocarasampanno aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhassu sikkhāpadesū’ti.
‘来,比丘!你要有戒,安住于波罗提木叉的律仪防护,具足正行与行境,在微小的过失中也看见危险;
受持诸学处,依之修学。’
4 · 守护感官
mn107:4.1
Yato kho, brāhmaṇa, bhikkhu sīlavā hoti, pātimokkhasaṁvarasaṁvuto viharati ācāragocarasampanno aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhati sikkhāpadesu, tamenaṁ tathāgato uttariṁ vineti:
婆罗门,当比丘有戒,安住于波罗提木叉的律仪防护,具足正行与行境,在微小的过失中也看见危险,受持诸学处而修学时,如来进一步教导他:
mn107:4.2
‘ehi tvaṁ, bhikkhu, indriyesu guttadvāro hohi, cakkhunā rūpaṁ disvā mā nimittaggāhī hohi mānubyañjanaggāhī.
mn107:4.3
Yatvādhikaraṇamenaṁ cakkhundriyaṁ asaṁvutaṁ viharantaṁ abhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssaveyyuṁ tassa saṁvarāya paṭipajjāhi; rakkhāhi cakkhundriyaṁ, cakkhundriye saṁvaraṁ āpajjāhi.
mn107:4.4
Sotena saddaṁ sutvā …pe…
以耳闻声……〔中略〕
mn107:4.5
ghānena gandhaṁ ghāyitvā …pe…
以鼻嗅香……〔中略〕
mn107:4.6
jivhāya rasaṁ sāyitvā …pe…
以舌尝味……〔中略〕
mn107:4.7
kāyena phoṭṭhabbaṁ phusitvā …pe…
以身触所触……〔中略〕
婆罗门,当比丘已经遵守并实践行为上的约束,依出家戒条约束自己,举止和往来适当,连微小过失也看出危险,并按训练规则修习时,如来进一步教导他:
‘来,比丘!要守护感官。
眼睛看见形状、颜色时,不要执取整体印象,也不要执取细节。如果不加约束,贪求、苦恼等有害于离苦与修行的状态就会侵入内心。应当为此修习收摄,守护视觉能力,使它受到约束。
耳朵听见声音、鼻子闻到气味、舌头尝到味道、身体接触事物时,也应当照这样修习收摄,分别守护听觉、嗅觉、味觉和触觉。〔底本中略,承接前述守护方式。〕
心感知到种种现象时,不要执取整体印象,也不要执取细节。如果不加约束,贪求、苦恼等有害于离苦与修行的状态就会侵入内心。应当为此修习收摄,守护心的感知能力,使它受到约束。’
5 · 饮食知量
mn107:5.1
Yato kho, brāhmaṇa, bhikkhu indriyesu guttadvāro hoti, tamenaṁ tathāgato uttariṁ vineti:
婆罗门,当比丘守护诸根之门时,如来进一步教导他:
mn107:5.3
Paṭisaṅkhā yoniso āhāraṁ āhāreyyāsi—
如理省察之后,你应取用食物:
mn107:5.4
neva davāya na madāya na maṇḍanāya na vibhūsanāya, yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā yāpanāya vihiṁsūparatiyā brahmacariyānuggahāya—iti purāṇañca vedanaṁ paṭihaṅkhāmi, navañca vedanaṁ na uppādessāmi, yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cā’ti.
“不为嬉戏,不为骄醉,不为装饰,不为美化,只为此身住立、维持,为止息损害,为资助梵行。如此,我将消除旧受,不生起新受;
我将得以维持,无过失而安乐住。”’
6 · 安排清醒修习与休息
mn107:6.1
Yato kho, brāhmaṇa, bhikkhu bhojane mattaññū hoti, tamenaṁ tathāgato uttariṁ vineti:
婆罗门,当比丘于食知量时,如来进一步教导他:
mn107:6.2
‘ehi tvaṁ, bhikkhu, jāgariyaṁ anuyutto viharāhi, divasaṁ caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhehi, rattiyā paṭhamaṁ yāmaṁ caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhehi, rattiyā majjhimaṁ yāmaṁ dakkhiṇena passena sīhaseyyaṁ kappeyyāsi pāde pādaṁ accādhāya sato sampajāno uṭṭhānasaññaṁ manasikaritvā, rattiyā pacchimaṁ yāmaṁ paccuṭṭhāya caṅkamena nisajjāya āvaraṇīyehi dhammehi cittaṁ parisodhehī’ti.
‘来,比丘!你要勤修觉寤。
白天,以经行、坐禅,使心从障碍法中净化。
初夜,以经行、坐禅,使心从障碍法中净化。
中夜,以右胁作狮子卧,一足叠在另一足上,具念正知,作意起身之想。
后夜,起身后,以经行、坐禅,使心从障碍法中净化。’
婆罗门,当比丘饮食有节制、知道适当分量时,如来进一步教导他:
‘来,比丘!要勤于保持清醒、安排修习。
白天,通过来回行走和静坐,清除心中妨碍修习的状态。
夜间的第一时段,也通过来回行走和静坐,清除心中妨碍修习的状态。
夜间的中间时段,右侧卧下,一只脚放在另一只脚上,采用狮子卧;
持续观察,清楚知道整体状态,心里记着起身。
夜间的最后时段,起身后通过来回行走和静坐,清除心中妨碍修习的状态。’
7 · 日常活动中的念与正知
mn107:7.1
Yato kho, brāhmaṇa, bhikkhu jāgariyaṁ anuyutto hoti, tamenaṁ tathāgato uttariṁ vineti:
婆罗门,当比丘勤修觉寤时,如来进一步教导他:
mn107:7.2
‘ehi tvaṁ, bhikkhu, satisampajaññena samannāgato hohi, abhikkante paṭikkante sampajānakārī, ālokite vilokite sampajānakārī, samiñjite pasārite sampajānakārī, saṅghāṭipattacīvaradhāraṇe sampajānakārī, asite pīte khāyite sāyite sampajānakārī, uccārapassāvakamme sampajānakārī, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī’ti.
‘来,比丘!你要具足念与正知。
前进、返回时,正知而行;
前视、环视时,正知而行;
屈身、伸身时,正知而行;
持大衣、钵与衣时,正知而行;
吃、喝、嚼、尝时,正知而行;
大小便时,正知而行;
行走、站立、坐下、睡眠、清醒、说话与沉默时,正知而行。’
婆罗门,当比丘能够勤于保持清醒、安排修习时,如来进一步教导他:
‘来,比丘!要持续观察,并清楚知道整体状态。
前进、返回时,清楚知道整体状态。
向前看、向四周看时,清楚知道整体状态。
弯曲、伸展身体时,清楚知道整体状态。
拿取、穿用大衣、钵和衣服时,清楚知道整体状态。
吃、喝、咀嚼、品尝时,清楚知道整体状态。
大小便时,清楚知道整体状态。
行走、站立、坐下、睡眠、醒来、说话、沉默时,清楚知道整体状态。’
8 · 选择独处的住处
mn107:8.1
Yato kho, brāhmaṇa, bhikkhu satisampajaññena samannāgato hoti, tamenaṁ tathāgato uttariṁ vineti:
婆罗门,当比丘具足念与正知时,如来进一步教导他:
mn107:8.2
‘ehi tvaṁ, bhikkhu, vivittaṁ senāsanaṁ bhajāhi araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjan’ti.
‘来,比丘!你要亲近远离的住处:林野、树下、山岳、峡谷、山洞、墓地、丛林、露地、草堆。’
mn107:9.1
So vivittaṁ senāsanaṁ bhajati araññaṁ rukkhamūlaṁ pabbataṁ kandaraṁ giriguhaṁ susānaṁ vanapatthaṁ abbhokāsaṁ palālapuñjaṁ.
他亲近远离的住处:林野、树下、山岳、峡谷、山洞、墓地、丛林、露地、草堆。
mn107:9.2
So pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto nisīdati pallaṅkaṁ ābhujitvā, ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya, parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.
他饭后从乞食返回,结跏趺坐,端正身体,于当前建立念。
9 · 清除五种障碍
mn107:9.3
So abhijjhaṁ loke pahāya vigatābhijjhena cetasā viharati, abhijjhāya cittaṁ parisodheti;
他舍断世间的贪求,以离贪求之心而住,使心从贪求中净化。
mn107:9.4
byāpādapadosaṁ pahāya abyāpannacitto viharati sabbapāṇabhūtahitānukampī, byāpādapadosā cittaṁ parisodheti;
mn107:9.5
thinamiddhaṁ pahāya vigatathinamiddho viharati ālokasaññī sato sampajāno, thinamiddhā cittaṁ parisodheti;
mn107:9.6
uddhaccakukkuccaṁ pahāya anuddhato viharati ajjhattaṁ vūpasantacitto, uddhaccakukkuccā cittaṁ parisodheti;
mn107:9.7
vicikicchaṁ pahāya tiṇṇavicikiccho viharati akathaṅkathī kusalesu dhammesu, vicikicchāya cittaṁ parisodheti.
舍断疑,越过疑而住,对善法无惑,使心从疑中净化。
10 · 进入四禅
mn107:10.1
So ime pañca nīvaraṇe pahāya cetaso upakkilese paññāya dubbalīkaraṇe
他舍断这五盖——心的随杂染、令慧衰弱者,
mn107:10.2
vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
mn107:10.3
Vitakkavicārānaṁ vūpasamā ajjhattaṁ sampasādanaṁ …pe… dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
11 · 有学与完成修行者
mn107:11.1
Ye kho te, brāhmaṇa, bhikkhū sekkhā apattamānasā anuttaraṁ yogakkhemaṁ patthayamānā viharanti tesu me ayaṁ evarūpī anusāsanī hoti.
mn107:11.2
Ye pana te bhikkhū arahanto khīṇāsavā vusitavanto katakaraṇīyā ohitabhārā anuppattasadatthā parikkhīṇabhavasaṁyojanā sammadaññāvimuttā tesaṁ ime dhammā diṭṭhadhammasukhavihārāya ceva saṁvattanti, satisampajaññāya cā”ti.
至于那些阿罗汉比丘,漏尽、梵行已立、所作已办、重担已卸、自己的目的已达成、有结已尽、以正究竟智解脱(证得四果,即阿罗汉果),这些法使他们现法乐住,也使他们具念正知。”
12 · 是否人人都能到达
mn107:12.1
Evaṁ vutte, gaṇakamoggallāno brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
这样说后,会计师目犍连婆罗门对世尊说:
mn107:12.2
“kiṁ nu kho bhoto gotamassa sāvakā bhotā gotamena evaṁ ovadīyamānā evaṁ anusāsīyamānā sabbe accantaṁ niṭṭhaṁ nibbānaṁ ārādhenti udāhu ekacce nārādhentī”ti?
“乔达摩尊者的弟子们受到乔达摩尊者这样的劝诫、这样的教导,是否全都达到究竟终点涅槃,还是有些不能达到?”
mn107:12.3
“Appekacce kho, brāhmaṇa, mama sāvakā mayā evaṁ ovadīyamānā evaṁ anusāsīyamānā accantaṁ niṭṭhaṁ nibbānaṁ ārādhenti, ekacce nārādhentī”ti.
“婆罗门,我的弟子们受到我这样的劝诫、这样的教导,有些达到究竟终点涅槃,有些不能达到。”
mn107:13.1
“Ko nu kho, bho gotama, hetu ko paccayo yaṁ tiṭṭhateva nibbānaṁ, tiṭṭhati nibbānagāmī maggo, tiṭṭhati bhavaṁ gotamo samādapetā;
mn107:13.2
atha ca pana bhoto gotamassa sāvakā bhotā gotamena evaṁ ovadīyamānā evaṁ anusāsīyamānā appekacce accantaṁ niṭṭhaṁ nibbānaṁ ārādhenti, ekacce nārādhentī”ti?
然而乔达摩尊者的弟子们受到这样的劝诫、这样的教导,却有些达到究竟终点涅槃,有些不能达到?”
13 · 第一个问路的人
mn107:14.1
“Tena hi, brāhmaṇa, taṁyevettha paṭipucchissāmi. Yathā te khameyya tathā naṁ byākareyyāsi.
“那么,婆罗门,我就此反问你,你依自己认为合适的方式回答。
mn107:14.2
Taṁ kiṁ maññasi, brāhmaṇa,
婆罗门,你怎么想?
mn107:14.3
kusalo tvaṁ rājagahagāmissa maggassā”ti?
你熟悉去王舍城的路吗?”
mn107:14.4
“Evaṁ, bho, kusalo ahaṁ rājagahagāmissa maggassā”ti.
“是的,尊者,我熟悉去王舍城的路。”
mn107:14.5
“Taṁ kiṁ maññasi, brāhmaṇa,
“婆罗门,你怎么想?
mn107:14.6
idha puriso āgaccheyya rājagahaṁ gantukāmo.
假如有个人想去王舍城,来到这里。
mn107:14.7
So taṁ upasaṅkamitvā evaṁ vadeyya:
他走到你面前,说:
mn107:14.8
‘icchāmahaṁ, bhante, rājagahaṁ gantuṁ;
‘尊者,我想去王舍城,
mn107:14.9
tassa me rājagahassa maggaṁ upadisā’ti.
请为我指示去王舍城的道路。’
mn107:14.10
Tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi:
你会这样告诉他:
mn107:14.11
‘ehambho purisa, ayaṁ maggo rājagahaṁ gacchati.
‘来,先生!这条路通向王舍城。
mn107:14.12
Tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi amukaṁ nāma gāmaṁ, tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi amukaṁ nāma nigamaṁ;
沿着它走一会儿,便会看见某某村庄;
继续走一会儿,便会看见某某市镇;
mn107:14.13
tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi rājagahassa ārāmarāmaṇeyyakaṁ vanarāmaṇeyyakaṁ bhūmirāmaṇeyyakaṁ pokkharaṇīrāmaṇeyyakan’ti.
再继续走一会儿,便会看见王舍城悦人的园林、悦人的树林、悦人的土地、悦人的莲池。’
mn107:14.14
So tayā evaṁ ovadīyamāno evaṁ anusāsīyamāno ummaggaṁ gahetvā pacchāmukho gaccheyya.
受到你这样的劝告、这样的指导,他却走上岔路,向西去了。
佛陀说:“婆罗门,我反过来问你,你就按自己的理解回答。你熟悉去王舍城的路吗?”
“是的,我熟悉。”
“假如有人想去王舍城,向你问路:‘先生,我想去王舍城,请告诉我怎么走。’
你告诉他:‘这条路通往王舍城。沿路走一会儿,会看见某某村庄;
再走一会儿,会看见某某市镇;
继续往前走,会看见王舍城那些宜人的园林、树林、土地和莲池。’
你这样指点了他,他却拐上岔路,朝西走了。
本段全部词语
14 · 第二个问路的人
mn107:14.15
Atha dutiyo puriso āgaccheyya rājagahaṁ gantukāmo.
接着,第二个人想去王舍城,来到这里。
mn107:14.16
So taṁ upasaṅkamitvā evaṁ vadeyya:
他走到你面前,说:
mn107:14.17
‘icchāmahaṁ, bhante, rājagahaṁ gantuṁ;
‘尊者,我想去王舍城,
mn107:14.18
tassa me rājagahassa maggaṁ upadisā’ti.
请为我指示去王舍城的道路。’
mn107:14.19
Tamenaṁ tvaṁ evaṁ vadeyyāsi:
你会这样告诉他:
mn107:14.20
‘ehambho purisa, ayaṁ maggo rājagahaṁ gacchati.
‘来,先生!这条路通向王舍城。
mn107:14.21
Tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi amukaṁ nāma gāmaṁ;
沿着它走一会儿,便会看见某某村庄;
mn107:14.22
tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi amukaṁ nāma nigamaṁ;
继续走一会儿,便会看见某某市镇;
mn107:14.23
tena muhuttaṁ gaccha, tena muhuttaṁ gantvā dakkhissasi rājagahassa ārāmarāmaṇeyyakaṁ vanarāmaṇeyyakaṁ bhūmirāmaṇeyyakaṁ pokkharaṇīrāmaṇeyyakan’ti.
再继续走一会儿,便会看见王舍城悦人的园林、悦人的树林、悦人的土地、悦人的莲池。’
mn107:14.24
So tayā evaṁ ovadīyamāno evaṁ anusāsīyamāno sotthinā rājagahaṁ gaccheyya.
受到你这样的劝告、这样的指导,他平安到达王舍城。
接着,另一个想去王舍城的人也来问路:‘先生,我想去王舍城,请告诉我怎么走。’
你也告诉他:‘这条路通往王舍城。沿路走一会儿,会看见某某村庄;
再走一会儿,会看见某某市镇;
继续往前走,会看见王舍城那些宜人的园林、树林、土地和莲池。’
他听从你的指点,平安到达了王舍城。
本段全部词语
15 · 如来是指路的人
mn107:14.25
Ko nu kho, brāhmaṇa, hetu ko paccayo yaṁ tiṭṭhateva rājagahaṁ, tiṭṭhati rājagahagāmī maggo, tiṭṭhasi tvaṁ samādapetā;
婆罗门,王舍城存在,通向王舍城的道路存在,你这位劝导者也在;
这是什么因、什么缘,
mn107:14.26
atha ca pana tayā evaṁ ovadīyamāno evaṁ anusāsīyamāno eko puriso ummaggaṁ gahetvā pacchāmukho gaccheyya, eko sotthinā rājagahaṁ gaccheyyā”ti?
然而受到你这样的劝告、这样的指导,一个人走上岔路,向西而去,另一个人却平安到达王舍城?”
mn107:14.27
“Ettha kyāhaṁ, bho gotama, karomi?
“乔达摩尊者,这里我又能做什么呢?
mn107:14.29
“Evameva kho, brāhmaṇa, tiṭṭhateva nibbānaṁ, tiṭṭhati nibbānagāmī maggo, tiṭṭhāmahaṁ samādapetā;
mn107:14.30
atha ca pana mama sāvakā mayā evaṁ ovadīyamānā evaṁ anusāsīyamānā appekacce accantaṁ niṭṭhaṁ nibbānaṁ ārādhenti, ekacce nārādhenti.
然而我的弟子受到我这样的劝诫、这样的教导,有些达到究竟终点涅槃,有些不能达到。
mn107:14.31
Ettha kyāhaṁ, brāhmaṇa, karomi?
婆罗门,这里我又能做什么呢?
16 · 两种出家人
mn107:15.1
Evaṁ vutte, gaṇakamoggallāno brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
这样说后,会计师目犍连婆罗门对世尊说:
mn107:15.2
“yeme, bho gotama, puggalā assaddhā jīvikatthā na saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā saṭhā māyāvino ketabino uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā indriyesu aguttadvārā bhojane amattaññuno jāgariyaṁ ananuyuttā sāmaññe anapekkhavanto sikkhāya na tibbagāravā bāhulikā sāthalikā okkamane pubbaṅgamā paviveke nikkhittadhurā kusītā hīnavīriyā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā duppaññā eḷamūgā, na tehi bhavaṁ gotamo saddhiṁ saṁvasati.
“乔达摩尊者,那些没有信心、为了谋生而非信心从在家出家为无家的人,狡诈、虚伪、欺骗、躁动、傲慢、轻浮、饶舌、言语散乱;
不守护根门,饮食不知量,不勤修觉寤;
不重视沙门生活,不深深尊重训练,奢侈、松懈,在退堕上领先,在独处上卸下责任;
懈怠、精进低下、失念、不正知、无定、心散乱、劣慧、愚钝,乔达摩尊者不与他们共住。
mn107:15.3
Ye pana te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā indriyesu guttadvārā bhojane mattaññuno jāgariyaṁ anuyuttā sāmaññe apekkhavanto sikkhāya tibbagāravā nabāhulikā nasāthalikā okkamane nikkhittadhurā paviveke pubbaṅgamā āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatino sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, tehi bhavaṁ gotamo saddhiṁ saṁvasati.
但是,那些出于信心从在家出家为无家的善男子,不狡诈、不虚伪、不欺骗、不躁动、不傲慢、不轻浮、不饶舌、言语不散乱;
守护根门,饮食知量,勤修觉寤;
重视沙门生活,深深尊重训练,不奢侈、不松懈,舍下退堕之事,在独处上领先;
发起精进、决心努力、念已建立、正知、有定、心一境、有慧、不愚钝,乔达摩尊者与他们共住。
会计师目犍连说:“乔达摩尊者,有些人没有信心,出家只是为了谋生。
他们狡诈、虚伪、欺骗,内心躁动、傲慢、轻浮,爱说闲话、言语散乱。
他们不守护感官,饮食没有节制,也不勤于保持清醒、安排修习。
他们不重视出家修行,也不认真尊重训练;
贪图享受、松懈散漫,带头退步,不肯承担独处修习的责任。
他们懒惰、不肯努力,失去持续观察,不能清楚知道整体状态;
心不能安住,散乱不定,缺乏领悟和明辨,愚钝不明。您不与这样的人共同生活。
另一些人则出于信心而出家。
他们不狡诈、不虚伪、不欺骗,不躁动、不傲慢、不轻浮,不爱说闲话,言语不散乱。
他们守护感官,饮食有节制,勤于保持清醒、安排修习。
他们重视出家修行,认真尊重训练;
不贪图享受,不松懈,不让自己退步,带头独处修习。
他们热心努力,坚定投入,持续保持观察,清楚知道整体状态;
心统一地安住,具有领悟和明辨,不愚钝。您与这样的人共同生活。
17 · 赞叹与皈依
mn107:16.1
Seyyathāpi, bho gotama, ye keci mūlagandhā, kālānusāri tesaṁ aggamakkhāyati;
乔达摩尊者,譬如一切根香之中,黑鸢尾被称为最上;
mn107:16.2
ye keci sāragandhā, lohitacandanaṁ tesaṁ aggamakkhāyati;
一切心材香之中,赤檀被称为最上;
mn107:16.3
ye keci pupphagandhā, vassikaṁ tesaṁ aggamakkhāyati;
一切花香之中,茉莉被称为最上;
mn107:16.4
evameva bhoto gotamassa ovādo paramajjadhammesu.
同样,乔达摩尊者的劝诫在现今诸教法中最上。
mn107:17.1
Abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama.
殊胜啊,乔达摩尊者!殊胜啊,乔达摩尊者!
mn107:17.2
Seyyathāpi, bho gotama, nikkujjitaṁ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṁ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṁ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṁ dhāreyya: ‘cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti; evamevaṁ bhotā gotamena anekapariyāyena dhammo pakāsito.
犹如扶起倒下的,揭开遮蔽的,为迷路者指路,在黑暗中举起油灯,让有眼者看见形色;
同样,乔达摩尊者以种种方式阐明了法。
mn107:17.3
Esāhaṁ bhavantaṁ gotamaṁ saraṇaṁ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca.
我皈依乔达摩尊者,皈依法与比丘僧团。
mn107:17.4
Upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
请乔达摩尊者记住我:从今日起,终身皈依,成为优婆塞。”
乔达摩尊者,在各种根香中,黑鸢尾香被称为最好;
在各种木心香中,赤檀香被称为最好;
在各种花香中,茉莉花香被称为最好。同样,您的劝导在当今的教导中最为出色。
太好了,乔达摩尊者!太好了!您用种种方式把教导讲清楚,就像扶起倒下的东西,揭开遮住的东西,为迷路的人指路,在黑暗中举起油灯,让有眼睛的人能够看见。
我皈依您,皈依您的教导和比丘僧团。请记住我,从今天起,我是终身皈依的在家弟子。”